محصولات / بذر

شرکت توزیع و پخش سراسری ترنم سبز زاینده رود توزیع کننده سموم بایر آلمان )

taranomsabz@

t.me@taranomseeds

واحد پشتیبانی و فروش:

031-37516004

031-37516002

031-37515855

031-37515359

گیاهشناسی بادمجان - Solanum melongena

بادنجان (بادمجان) گیاهی علفی از خانواده سیب زمینی سانان و بومی هندوستان است. بادمجان دارای انواع مختلفی است، به غیر از نوع زینتی، انواع خوراکی آن بالغ به 7 رقم است. سه نوع متداول آن که در ایران در سطح وسیع کشت می شود به قرار زیر است:
بادمجان قلمی: از قدیم در ایران کاشته می‌شده دارای میوه‌های باریک و بلند می‌باشد و طول آن چند برابر قطر آن است.
بادمجان آمریکایی: بادمجان آمریکایی دارای 2 نوع است. در یکی که نوع معمولی است میوه قطور و طول آن تقریبا دو برابر قطر میوه می‌باشد و در دیگری قطر میوه خیلی زیاد و تقریبا برابر طول میوه است. در هر دو نوع بادمجان آمریکایی بوته کوتاه و پر شاخ و برگ است.
آب و هوا:
بادمجان بومی نواحی گرم بوده و در مقابل سرما حساس است. گیاه در زمین¬های مرطوب و سرد نیز محصول خوبی نمی¬دهد احتیاجات این گیاه به گرما و آفتاب زیاد است بادمجان را جزء گیاهان خنثی طبقه بندی می¬کنند ولی برای رشد و نمو بهتر، نیاز به گرما و نور کافی دارد. نور ضعیف در ایام زمستان در گلخانه ها باعث بد شکل شدن میوه و افتادن گلها و غنچه ها می¬شود. pH مناسب خاک برای این گیاه بین 5/5 تا 8/6 می باشد.
خاک:
بهترین خاک برای بادمجان خاکهای شنی لومی است. همچنین خاک آن باید عمیق، حاصلخیز و زهکشی خوبی داشته باشد. بادمجان از جمله سبزیهایی است که مواد غذایی زیادی از زمین جذب می¬کند، به همین دلیل استفاده از کودهای دامی توصیه می¬شود. چنانچه کود دامی در دسترس نباشد می توان برای تقویت خاک به کاشت گیاهان خانواده بقولات به عنوان کود سبز در سال قبل از کاشت اقدام نمود. استفاده از کودهای کامل ازت فسفر و پتاسیم باید در برنامه کودی و آماده کردن زمین قرار گیرد. 
کاشت:
بادمجان به دو طریق کشت مستقیم و تهیه خزانه از دیاد می شود. در کشت مستقیم باید تا بر طرف شدن سرما در بهار کشت به تاخیر افتد ولی می توان در گلخانه اقدام به تهیه خزانه و کشت کرد و به محض مساعد شدن هوا و بر طرف شدن سرما نشاها به محل اصلی منتقل شود. بذر این گیاه کوچک و به رنگهای زرد یا سفید دیده می شود که قوه نامیه را 6 تا 7 سال حفظ می¬کند. بذرهای دو ساله دارای حداکثر قوه نامیه هستند طریقه کاشت در زمین اصلی به صورت ردیفی بوده و فاصله خطوط کاشت حدود 50 تا 60 سانتی متر تغییر می کند. 
 
 
داشت:
مراقبتهای لازم پس از کاشت نشاء عبارتند از آبیاری، دفع علفهای هرز و سله شکنی. مصرف کود سرک در 2 تا 3 نوبت به قوی شدن بوته و تولید محصول بیشتر کمک می کند. توصیه می شود که زمین نم دار باقی بماند این مسئله در زمینهای رسی اهمیت زیادی دارد. هرس و کم کردن مقدار گلها بعد از تشکیل میوه‌ها الزامی است زیرا در غیر اینصورت میوه ها کاملاً بزرگ نمی شوند. میوه بزرگ با کیفیت خوب زمانی بوجود می آید که تعداد میوه روی بوته محدود باشد. مبارزه با آفات و بیماریها باید در دستور کار قرار گیرد. 
برداشت:
میوه بادمجان از زمانیکه حدود یک سوم آن تشکیل شده و اندازه نهائی خود را پیدا کرده باشد تا رسیدن کامل آن قابل برداشت است. میوه کاملاً رسیده پر رنگ شده و به مدت زیادی می¬تواند روی بوته مادری باقی بماند بدون آن که زیاد ماندن روی بوته تغییری در کیفیت آن ایجاد کند.